KURUCU GENEL BAŞKAN SADİ HEPER, 4-5 KASIM 1974 TARİHİNDEKİ 2. OLAĞAN GENEL KURULDA, CEMİYETİN 4 YILDA GELDİĞİ NOKTAYI ANLATIR…
Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti Kurucu Genel Başkanı Sadi Heper, teşkilatın dört yılda aldığı yolu ve bundan sonrası için belirlenen hedefleri 2. Dönem Faaliyet Raporu’nda açıklanır. Genel kurulda okunan bu kapsamlı rapor sayesinde; hem dönemin Türkiye’sindeki yaşam şartlarını ve ekonomik sosyal tabloyu öğrenmek, emeklilerin talep ve beklentilerini anlamak mümkün olmakta, hem de Cemiyet’in dört yıl gibi kısa bir süre içerisindeki yapılanmasına dair veriler elde etmek mümkün olmaktadır.
Bu kapsamlı raporda anlatıldığı şekliyle; Türkiye’nin çalışanları ve emeklileri için ve Cemiyet için 70’li yılların başındaki tablo şöyledir:
” Yurt sathında mevcut 200 Bin’i aşkın işçi emeklisi, malulü, dulu ve yetimi temsil etmekle şeref duyan, Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti’nin büyük kongresine huzurlarıyla onur veren saygıdeğer misafirlerimizi, faziletli basın mensuplarımızı, kadirşinas TRT ve ajans muhabirlerini, kongremizi oluşturan ve zahmet ederek uzak beldelerden vazife şuuru ile hizmet aşkıyla gelmiş bulunan kıymetli şube başkanlarımızı ve delege arkadaşlarımızı, Genel Merkez Yönetim Kurulu olarak saygı ve muhabbetle selamlarız.
Muhterem delege arkadaşlarımız ! Bilindiği üzere; Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti Genel Merkezi’nin kuruluş yılı olan 1970’den bu yana bu ikinci kurultayımızdır. Kurultay çalışmalarımızda işçi emeklileri adına iyi ve faydalı kararlar alınmasını ve faaliyetlerin bütün Türk Milleti’ne hayırlı ve uğurlu olmasını, Ulu Tanrı’dan temenni ederiz.
Sevgili delegeler! İki yıldan beri, uhdemize tevdi ettiğiniz önemli vazifenin idraki içerisinde hizmette bulunuyoruz. Mevcut imkanları kullanarak işçi emeklileri camiasına faydalı olmak azim ve kararı ile çalıştık. Bu çalışmalarımızda, Yönetim Kurulu olarak evvela kendi vicdanımıza karşı sorumluluk hissi, sonra siz arkadaşlarımıza hesap vermenin mesuliyet duygusu ve nihayet kanun ve nizamların Cemiyet yöneticilerine yüklediği sorumluluğun şuur ve takdiri içerisinde olarak çalışmalarımızı sürdürmüş bulunuyoruz.
Değerli arkadaşlarımız! İşçi emeklileri arasında kolektif hayatın yenileşmesine ve terakkisine hizmeti gaye edinen Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti’nin evveliyatı, birçoklarınızın bildiği gibi 1965 yılında kurulmuş bulunan Askeri İşyerleri ve MKE Kurumu Emekli, Malul, Dul ve Yetimleri Cemiyeti’dir. Ankara Merkez, Kırıkkale – Elmadağ ve Gölcük Şubeleriyle 1965 yılından 1970 yılına kadar tarihi vazife görmüş olan bu cemiyet küçümsenmeyecek hizmetlerde bulunmuştur. Bundan evvelki kongremizde ve Başkanlar Kurulu toplantılarımızda zaman zaman dile getirdiğimiz, tarihe mal edilmiş olan bu cemiyetin hizmetlerinden burada bahsedecek değiliz.
Yalnız, Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti Genel Merkezi’nin kurulmasına ve memleket sathında yaygın bulunan işçi emeklilerini manen bir çatı altında toplamaya vesile olması dolayısıyla adı geçen cemiyeti burada saygıyla anar, kurucularını ve hizmet görenlerini takdir ve hürmetle yad etmek isteriz. Esas konumuz, Türkiye İşçi Emeklileri Cemiyeti Genel Merkez ve Şubeleriyle birlikte, işçi emeklilerinin hak ve menfaatleriyle ilgili hususlarda gösterilen faaliyetler, yapılan hizmetler ve çözümlenmesi gereken sorunlardır.
İşçi Emeklileri, 1950’lerde memleket sosyal sınıfları arasında yavaş yavaş kendini göstermeye başlamış, 1960’larda varlığını hissettirecek bir miktara yükselmiştir. 1970’lerde ise, içinde bulunduğumuz (1974) içerisinde 250 Bin’e yaklaşan işçi emeklisi, malul, dul ve yetimi Sosyal Güvenlik Müessesesine bağlı bulunmaktadır. 1970’lerin ikinci yarısında, SSK’nın 25. yılını doldurmasıyla ve büyük bir ihtimalle 150 Bin kişi emekliye sevk edilecek, işçi emeklilerinin sayısı da 400 Bin ila 500 Bin gibi hatırı sayılır rakamlara yükselecektir. Devlet ve serbest sektör işyerlerinden emekliye sevk edilecek bu insan grubunun dert, dilek, temenni, arzu ve ihtiyaçları, Cemiyetimizin meşgalesi ve işi olacaktır. Bu itibarla, teşilatlanma konusunu ön planda tutan yönetim kurulumuz, bu düşünceden hareketle mevcut maddi ve manevi imkanlarını seferber etmek suretiyle işçi emeklilerini teşkilatlandırmaya önem vermiş, gayret sarf etmiştir.
1974’DE ŞUBE SAYISI 40’A ULAŞIR…
Bundan evvelki kongremizde, sizlere arz ettiğimiz 26 Haziran 1972 tarihli birinci dönem Çalışma Raporu’nda; 20 tane şubemizin varlığından bahsedildiğini hatırlayanlarınız olacaktır. O günden bu güne kadar, yani 2 yıl içerisinde şube sayımız 20’den 40’a yükselmiş bulunmaktadır. Muhtelif il ve ilçe merkezlerinde bulunan şubelerimizin kuruluşunda, Şube Başkanlarımızın ve Müteşebbis Yönetim Kurulu Üyelerimizin, Genel Merkez Yönetim Kurulumuza yardımcı olduklarını, hizmet ve alakalarını esirgemeyerek çalıştıklarını burada anmak ve kendilerine teşekkür etmek isteriz.
Biz, Genel Merkez Yönetim Kurulu olarak, şube miktarının çoğalmasını esaslı bir hizmet olarak görüyor ve bununla övünüyor ancak bu hususun gerçek takdirini sizlere bırakıyoruz. Vakıa, bir talep ve rica müessesesi olmaktan çok, teşkilatımızın giderek bir baskı grubu ve etki unsuru olarak taazzuv etmesi için keyfiyet kadar kemiyetin de önemine işaret etmek istiyoruz. Bundan sonra da teşkilatlanmaya her şart ve her imkan ölçüsü altında devam edilecektir ve edilmelidir kanısındayız.
